اين سخت‌تر ؟ به خدا سوگند ، شما برخى از همسايگان و يارانتان را مىشناسيد كه اگر براى شما نماز مىخواندند ، به خاطر سبك شمردن ، آن را نمىپذيرفتيد ، براستى كه خداوند - عزّ و جلّ - جز عمل نيكو را نمىپذيرد ، پس چگونه چيزى را كه سبك و كوچك شمرده شده قبول مىكند ؟ » ثمرهء نماز با حضور قلب هنگامى كه بنده از اين خطرها ايمن ، و واقعا عبد و تسليم خداوند گرديد و به او ايمان آورد ، و قلب و باطنش پاك و سالم گرديد ، و توجّه كرد كه در پيشگاه خداوندى قرار دارد كه سرافراز ، بزرگ ، چيره ، توانا و جبّار است ، و با مرحمتها و بزرگ منشيها و نيكيهايش او را شرمنده نموده ، نزديك است كه حالش در نماز به همان صورتى گردد كه روايت شده امام باقر عليه السّلام به نقل از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « هنگامى كه بندهء مؤمن براى انجام نماز به پا مىخيزد ، خداوند به سوى او نظر رحمت مىكند ( يا خداوند به او توجّه مىنمايد ) تا اينكه نماز را به پايان ببرد ، و رحمت از بالاى سرش تا كرانهء آسمان بر او سايه مىافكند ، و فرشتگان از گرداگرد - [ يا از بالاى سر ] او تا كرانه آسمان او را در برمىگيرند ، و خداوند فرشته‌اى را بر او مىگمارد كه روى سرش بايستاد و بگويد : اى نمازگزار ، اگر مىدانستى كه چه كسى به تو مىنگرد و با چه كسى مناجات مىكنى ، هرگز روى خود را بر نمىگرداندى ، و هيچ گاه از جايت تكان نمىخوردى . » حالات معصومين عليهم السّلام در شروع نماز اينك بعد از ذكر امورى كه اراده نموده بوديم پيش از وارد شدن در نماز ياد آور شويم ، مىگوييم : بنده بايد با حالت احساس بندگى و خاكسارى و ذلّتى كه جنايتكاران به خاطر جنايتشان دارند ، همانند مقتدايان خود و اهل نجات رو به قبله بايستد ، چنان كه در روايت آمده كه : « وقتى پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله به نماز مىايستاد ، به خاطر ترس از خداوند متعال رنگ چهره‌اش دگرگون مىشد ، و از سينهء مباركش